Αθλητικό Σινεμά

Ενα ντέρμπι με βαριά παράδοση

Εχει την πλάκα του να παρακολουθείς την κόντρα Αγγλων και Γερμανών πριν από ποδοσφαιρική τους σύγκρουση. Οχι τόσο σε επίπεδο συλλόγων όσο σε επίπεδο εθνικών ομάδων.

Κακάου ή Ρούνεϊ; Ποιος θα χαμογελάσει σήμερα; Και ιδίως σε μεγάλο τουρνουά, Μουντιάλ και Euro. Τα αγγλικά ταμπλόιντ, παραδοσιακά, και για να πικάρουν τους Γερμανούς, τα μπλέκουν όλα, (παγκόσμιους) πολέμους και ποδόσφαιρο, Μουντιάλ '66: «Two World Wars and One World Cup».
Οι Γερμανοί πάλι, όταν βρίσκουν Εγγλέζους μπροστά τους σε μεγάλο τουρνουά, σχεδόν πάντα με τρόπο σαδιστικό χαμογελούν τελευταίοι. Τόσο πολύ, που το 1990 ο σούπερ σταρ Γκάρι Λίνεκερ «έγραψε» με μια από τις κορυφαίες (ποδοσφαιρικές) ατάκες του αιώνα: «Στο ποδόσφαιρο παίζουν 22 παίκτες μεταξύ τους και στο τέλος κερδίζει πάντα η Γερμανία!»
Οι εμπειρίες, τραυματικές για τους πριν και μετά τον Λίνεκερ άσους της Αγγλίας όταν βρίσκουν μπροστά τους τη Γερμανία. Σαν να έπεσε κατάρα για εκείνο το άκυρο γκολ του Χαρστ (που δεν πέρασε ποτέ η μπάλα τη γραμμή) στον μουντιαλικό τελικό του '66. Από τότε να θυμηθούμε:
* Στο Μουντιάλ του '70, προημιτελική φάση, Μπόμπι Τσάρλτον εναντίον Φραντς Μπεκενμπάουερ. Μέχρι το 68' 2-0 μπροστά οι Αγγλοι, οι Γερμανοί ισοφάρισαν και ο Γκερντ Μίλερ στην παράταση τους έστειλε (3-2) στα ημιτελικά.
* Στο Euro του '72, πριν πάει τελικό και το κατακτήσει, η Γερμανία πέταξε από τους προημιτελικά τους Αγγλους. Οσους τίτλους κι αν έχει κατακτήσει η «Νασιονάλμανσαφτ», γι' αυτούς το παιχνίδι του αιώνα, αυτό που άγγιξε το τέλειο, ήταν το Αγγλία-Δυτ. Γερμανία 1-3. 29 Απριλίου 1972, Γουέμπλεϊ, ρεσιτάλ Νέτσερ.
* Στο Μουντιάλ του '82, το 0-0 είναι αρκετό για τη Γερμανία να προχωρήσει, η Αγγλία φεύγει από τη διοργάνωση στους «8».
* Στο Μουντιάλ του '90, ημιτελικός στο Τορίνο, η πρόκριση για τον τελικό κρίνεται στα πέναλτι. Ο Μπόντο Ιλγκνερ «ψωνίζει» Στιούαρτ Πιρς και Κρις Γουόντλ, ο Πολ Γκασκόιν βάζει τα κλάματα, οι Γερμανοί στον τελικό, οι Αγγλοι στον μικρό της παρηγοριάς.
* Στο Euro του '96, επί αγγλικού εδάφους μάλιστα, ημιτελικός στο Γουέμπλεϊ. Πάλι στα πέναλτι, ο Αντι Κέπκε αποκρούει την εκτέλεση του Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ, οι Γερμανοί στον τελικό, οι Αγγλοι στα σπίτια τους!
* Και η ειρωνεία της τύχης. Στο Euro του 2000 οι Αγγλοι κέρδισαν τους Γερμανούς, αλλά αποκλείστηκαν και οι δυο από την πρώτη φάση!
Γερμανοί και Αγγλοι παίζουν το απόγευμα (17.00) στο υψόμετρο του Μπλούμφοντεϊν. Λίγο αργότερα, βραδιά... latin στο Γιοχάνεσμπουργκ: Αργεντινή - Μεξικό. Οπως το 2006 στη Λειψία, τότε ήταν 24 Ιουνίου, πάλι για τη β' φάση. Η «αλμπισελέστε» χρειάστηκε γκολ του Μάξι Ροντρίγκες στην παράταση για να περάσει. Από εκείνη την Αργεντινή του Πέκερμαν, τέσσερα χρόνια αργότερα, πλην του Μάξι, συνυπάρχουν ο Μέσι, ο Τέβες, ο Χάιντσε, ο Μασεράνο και ο Μπουρντίσο. Μεξικάνοι έχουν απομείνει πιο πολλοί, οχτώ: Οτσόα, Φρανσίσκο Ροντρίγκες, Σαλσίδο, Μάρκες, Τοράδο, Γκουαρδάδο, Μπλάνκο κι ένας πρώην Αργεντινός (και Μεξικάνος από το 2005), ο Φράνκο.
«Ευτυχώς στο ποδόσφαιρο σου δίνεται πάντα μια ευκαιρία να πάρεις εκδίκηση», έγραψαν μεσοβδόμαδα τα μεξικάνικα μέσα ενημέρωσης. Πάντως αντιπαλότητα δεν υπάρχει, κάθε μεξικάνικος σύλλογος έχει έναν, δυο και τρεις αργεντινούς ποδοσφαιριστές. Και ο Μαραντόνα την κορυφαία και αξέχαστη στιγμή της καριέρας του στο Μεξικό την έγραψε πριν από 24 χρόνια. Και οι Μεξικάνοι ασφαλώς τον λατρεύουν...