Πέμπτη 24 Ιουνίου 2010

Πριν πεινάσουν μαγειρεύουν Μαραντόνα και Μέσι

Υπερβολές Αργεντινών και φωνές κατά της διαιτησίας ότι ανέχτηκε το «βρώμικο παιχνίδι της Ελλάδας»!
Ο Ντιέγκο Μαραντόνα και ο Λέο Μέσι δεν προσήλθαν στην αίθουσα Τύπου ακριβώς. Η πραγματικότητα είναι ότι χρησιμοποίησαν την αίθουσα Τύπου στο Πολοκουάνε, μετά το παιχνίδι Αργεντινής-Ελλάδας, σαν ευκαιρία για να κάνουν εμφανέστατη «προληπτική» πολιτική... με το εγγύς μέλλον του Παγκόσμιου Κυπέλλου, τα νοκ-άουτ εναντίον των «μεγάλων αγοριών» του τουρνουά, μπροστά. Και την πληρώσαμε εμείς, ο άμαχος πληθυσμός, που δεν τους πειράξαμε πουθενά!
«Είναι ο Μέσι και μπορεί να λέει ό,τι θέλει», λέει ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος «Είναι ο Μέσι και μπορεί να λέει ό,τι θέλει», λέει ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος Η φοβία τους είναι η, στο εξής, στοχοποίηση του πιο πολύτιμου πετραδιού της συλλογής. Και η κλοτσιά. Για την ακρίβεια, η ατιμώρητη κλοτσιά στα «μαλακά μόρια» του Μέσι. Τα είπαν προχθές, για να τ' ακούσουν οι επόμενοι. Διαιτητές και αντίπαλοι. «Πάντοτε αυτή η κουβέντα», πήρε μπρος ο Μαραντόνα. «Αν κάθε φορά τού κάνουν φάουλ, τον παίζουν με τάκλινγκ, τον σπρώχνουν συνεχώς, τον γκρεμίζουν, δεν ξέρω πού βαδίζουμε. Είναι ζήτημα φερ-πλέι. Κίτρινη κάρτα, σενιόρ. Μιλούσα στον τέταρτο διαιτητή, τι άλλο να 'κανα;».
Ασταμάτητος
Ο Ντιέγκο, κανονικά... ασταμάτητος, είπε κι άλλα. Φιτιλιές, μόνον, ήθελε. «Η μπάλα. Προβληματική. Παίρνει απίθανα φάλτσα. Ρωτήστε τον Πελέ και τον Μπεκενμπάουερ, γιατί παίζουμε μ' αυτήν! Είναι αδύνατον να στείλεις κόρνερ στο δεύτερο δοκάρι. Πέφτει πολύ γρήγορα. Αλλά, βέβαια, η μπάλα είναι ίδια και για τις δύο ομάδες. Και το γήπεδο είναι ίδιο. Εκείνο που δεν είναι ίδιο, είναι τα πόδια που την κλοτσάνε. Αλλιώς την κλοτσά ο Κυργιάκος, αλλιώς ο Ντεμικέλις! Στην αρχή δεν ήμασταν πολύ συγκεντρωμένοι, στο β' μέρος καλυτέρεψαν τα πράγματα. Οι φρέσκοι από τον πάγκο ξεμπλόκαραν το παιχνίδι μας. Ο Παστόρε μπήκε, σαν να είχε παίξει σε τέσσερα-πέντε Μουντιάλ πριν. Ο Παλέρμο έκανε αυτό που ξέρει. Οσα προβλήματα και να είχαμε, ξέραμε ότι με την πίεση κάποια στιγμή αυτοί θα κάνουν το λάθος. Η ανάπτυξή μας είναι επιθετική και γρήγορη, γι' αυτό ταυτίζεται ο λαός στην πατρίδα μας με την ομάδα. Του αρέσει. Είμαστε σοβαροί, στιβαροί. Εχουμε περισσότερους παίκτες απ' όσους χρειαζόμαστε! Περιμένετε, έχετε να δείτε κι άλλα. Το Μεξικό θα το σεβαστούμε. Ελπίζω να μας σεβαστούν κι εκείνοι».
Ο Μέσι κλείνει σήμερα τα 23. Αρκετά, για να 'χει πλέον την εμπειρία και να είναι εις θέσιν ν' αξιολογήσει ότι... κανονικό ξύλο έφαγε από τη Ρεάλ (Σέρχιο Ράμος) στο «κλάσικο» του πρώτου γύρου, από την Τσέλσι πέρυσι στον ημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, από την Ιντερ φέτος. Ο Παπασταθόπουλος ήταν «κορίτσι», αν κάποιος έφαγε ξύλο είναι ο Αβραάμ στη φάση του 1-0, κι αν μία ομάδα έκανε τρεις αναγκαστικές αλλαγές, αυτή ήταν... η ελληνική! Εκείνο που, προφανώς, εκνεύρισε τον Μικρό Μάγο είναι ότι χτίστηκε τοίχος μπροστά του και δεν τον είχε υπολογίσει. «Επί 90 λεπτά ένα σωρό παίκτες έπεφταν επάνω μου. Γύρισα λίγο πιο πίσω για να τους αποφύγω, προσπάθησα να βρω λύσεις με πάσες για τους συμπαίκτες μου, αλλά πάντοτε εξαρτάται πώς είναι στημένοι οι άλλοι απέναντί σου. Η Ελλάδα έπαιξε βρώμικα και ο διαιτητής ήταν μαζί της! Το επέτρεψε». Καλά είναι να σ' αφήνουν ελεύθερο και να βάζεις τέσσερα γκολ σ' ένα ματς (Αρσεναλ), αλλά δεν παίζουν όλες οι ομάδες του κόσμου έτσι. Η τεχνική ηγεσία της Εθνικής το είχε σχολιάσει, από το ίδιο εκείνο βράδυ στο Καμπ Νου. «Αμα δεν τον μαρκάρεις...».
Η επιλογή ήταν να τον μαρκάρουμε, τίποτα το ανέντιμο. Ο Μέσι, όταν άφησε τη «βρώμικη» Ελλάδα, μίλησε για το πρώτο περιβραχιόνιο της καριέρας του. «Ηξερα ότι θα γίνει, οι συμπαίκτες με στήριξαν, ήταν τιμή και εμπειρία». Και στην Μπάρτσα; «Εκεί προηγούνται άλλοι, πολλοί άλλοι. Σπουδαίοι, που είναι τόσα χρόνια στην ομάδα. Οποτε έρθει η δική μου ώρα, φυσικά θα το αποδεχτώ με μεγάλη ευχαρίστηση». Εμείς, αφήνοντας τον Μέσι και τη βεντετίστικη γκρίνια του, πήγαμε κατευθείαν στον Σωκράτη. Ξέρεις, το και το. Ο μικρός απάντησε, όπως έπαιξε. Θαρραλέα και οικονομικά. «Αν περίμεναν ότι θα βγούμε εμείς, εναντίον τόσο καλύτερης ομάδας και τόσο καλύτερων ποδοσφαιριστών, ν' αγωνιστούμε ανοιχτά, να παίξουμε μπάλα και να τους πούμε... περάστε να βάλετε εφτά γκολ, έκαναν λάθος. Η τακτική μας, αυτή που είδατε ήταν. Να σταθούμε, και να φτάσουμε ώς εκεί που μπορούμε. Να το ευχαριστηθούμε και να εξαντλήσουμε τις δυνατότητές μας. Τα δώσαμε όλα για το καλύτερο, δεν ήρθε, ήρθε αυτό που ήρθε. Πολλά πράγματα τα κάναμε καλά. Πολλά πράγματα δεν τα κάναμε σωστά. Ο,τι κι αν έγινε, η εμπειρία ήταν σπουδαία. Περάσαμε ωραία, υπερασπιστήκαμε ό,τι έχει καταφέρει η Εθνική εδώ και οκτώ-δέκα χρόνια, οι αρχηγοί μας παίζουν σημαντικό ρόλο στο να είμαστε οικογένεια, τους ευχαριστούμε γι' αυτό».
Επανήλθαμε για μια τελευταία φορά. Ναι, αλλά βρώμικοι; «Δεν θέλω να το συνεχίσω, είναι ο Μαραντόνα και ο Μέσι, οι κορυφαίοι, ό,τι και να πουν... τέλος! Εγώ ό,τι και να πω θα 'ναι λίγο. Είμαι πολύ μικρός μπροστά τους». 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου