Αθλητικό Σινεμά

Πάγκοι που ηλεκτρίζουν

Του ΗΛΙΑ ΔΡΥΜΩΝΑ

Οι καρέκλες που βρίσκονται στην άκρη των πάγκων, εκεί που κάθονται οι ομάδες στα ποδοσφαιρικά γήπεδα και κάτοχοι των οποίων είναι οι προπονητές, ανέκαθεν ήταν αυτές που άδειαζαν ταχύτερα από κάθε άλλη.

Παραμένει ανοιχτό το θέμα της παραμονής ή όχι του Ρεχάγκελ. Είναι δεδομένη η ευκολία με την οποία τίθεται σε λειτουργία το... μπουτόν απομάκρυνσης όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά. Ασφαλώς, το ακριβώς αντίθετο ισχύει για τους επιτυχημένους της ιστορίας. Οπως συμβαίνει και στους συλλόγους παγκοσμίως, έτσι και στις εθνικές ομάδες ο πρώτος στόχος είναι ο προπονητής.
Βέβαια, το κάθε νόμισμα έχει δύο πλευρές. Ετσι και στην περίπτωση των ομοσπονδιακών προπονητών δεν είναι λίγες οι φορές που οι επιτυχίες καλύπτουν τα όποια προβλήματα ή αδυναμίες υπάρχουν, ενώ όσοι δεν καταφέρνουν να φτάσουν στους στόχους που έχουν τεθεί δεν προλαβαίνουν να διαβάζουν, βλέπουν και ακούνε τα μύρια όσα.
Τρανό παράδειγμα αποτέλεσε το Μουντιάλ του 2006, μετά το πέρας του οποίου έγιναν δεκάδες αλλαγές προπονητών στην τεχνική ηγεσία εθνικών ομάδων.
Κάτι που αναμένεται να συμβεί, με μαθηματική ακρίβεια, και μετά το τρέχον Μουντιάλ στα νοτιοαφρικανικά γήπεδα. Ηδη μετά τους πρώτους αγώνες οι κριτικές, οι γκρίνιες, οι απαιτήσεις για αλλαγές έχουν ξεκινήσει εκ μέρους των ανά χώρα ΜΜΕ και τους φιλάθλους εθνικών ομάδων.
Ας φέρουμε, όμως, στη μνήμη μας τις προπονητικές ανακατατάξεις που έγιναν στις εθνικές που συμμετείχαν στο προηγούμενο Μουντιάλ, ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων κάθε ομάδας, σε συνδυασμό με αυτούς που κάθονται τώρα στους πάγκους των ομάδων που παίζουν στη Νότια Αφρική. Στα γερμανικά γήπεδα, λοιπόν, τέσσερα χρόνια πίσω, έφυγε ο Κάρλος Αλμπέρτο Παρέιρα, ο νυν προπονητής της Νότιας Αφρικής, από τη Βραζιλία. Ο άνθρωπος που έχει κατακτήσει ένα Μουντιάλ με τη «Σελεσάο» χαρακτηρίστηκε ως αποτυχημένος.
Πρώτη επιλογή ήταν ο Λουίς Φελίπε Σκολάρι, αλλά αυτός που πήρε τελικά το χρίσμα και παραμένει εκεί ήταν ο Κάρλος Ντούνγκα, που έχει να επιδείξει επιτυχημένα αποτελέσματα. Οχι πως θα γλιτώσει αν η Βραζιλία δεν πάρει τον έκτο της παγκόσμιο τίτλο.
Πρώτος υποψήφιος για αποχώρηση είναι κάθε φορά και ο προπονητής της Αργεντινής. Εν προκειμένω ο Ντιέγκο Μαραντόνα, που πήρε τη θέση του Χοσέ Πέκερμαν. Ο τελευταίος αποχώρησε οικειοθελώς από τη θέση του μετά το 2006, αν και άπαντες ήθελαν να μείνει. Ο «Ντιεγκίτο» έχει διχάσει τους συμπατριώτες του και έχει ανοικτό μέτωπο με τα ΜΜΕ της Αργεντινής. Μοναδική του λύτρωση, η κατάκτηση του τροπαίου.
Στην Αυστραλία η πορεία των «Σόκερους» στο Μουντιάλ του 2006 υπό τις οδηγίες του Χούους Χίντινκ προκαλεί μοιραία συγκρίσεις και φέρνει σε δύσκολη θέση τον βοηθό του Πιμ Φερμπέεκ, που πήρε τη θέση του. Μπορεί ο Χίντινκ να έμεινε εκτός Μουντιάλ με τη Ρωσία, αλλά ο Φερμπέεκ ήδη βρίσκεται στο στόχαστρο όλων. Ηταν βαρύ το 0-4 από τους Γερμανούς.
Στους οποίους Γερμανούς, όπως και στην Αυστραλία, τα ηνία τα έχει ο βοηθός του Γιούργκεν Κλίνσμαν το 2006, ο Γιόακιμ Λεβ. Κι αυτός είναι ένας ηλεκτρικός πάγκος, αν και γενικότερα στη «Νατσιονάλμανσαφτ» επικρατεί ψυχραιμία στις αποφάσεις, ακόμη κι όταν τα αποτελέσματα δεν είναι τα επιθυμητά.
Στη Γαλλία, μία από τις λίγες ομάδες που δεν άλλαξαν προπονητή, ο Ραϊμόν Ντομενέκ δεν απολαμβάνει της εμπιστοσύνης κανενός, αλλά έχει... καθήσει πάνω στο συμβόλαιό του. Μετά το τέλος του Μουντιάλ 2010 φεύγει προς ικανοποίηση σύσσωμου του γαλλικού ποδοσφαιρικού κοινού και τη θέση του θα πάρει ο Λοράν Μπλαν.
Στην εθνική Αγγλίας ο Φάμπιο Καπέλο απολαμβάνει της πλήρους εμπιστοσύνης όλων, αφού στο πρόσωπό του οι Αγγλοι δείχνουν να έχουν ανακαλύψει τον άνθρωπο που θα τους οδηγήσει στην επιτυχία. Δεν είναι τυχαίο πως θέλουν να τον κρατήσουν για... πάντα (τρόπος του λέγειν) μαζί τους.
Αλλαγή προπονητή μετά το 2006 υπήρξε και στην Ιαπωνία, με τον Τακέσι Οκάντα να παίρνει τη θέση του Ζίκο, ο γνώριμός μας Ράντομιρ Αντιτς αντικατέστησε τον Ιλια Πέτκοβιτς στη Σερβία, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες τον επιτυχημένο Μπρους Αρίνα, που έφυγε μόνος του αν και τον ήθελαν όλοι να συνεχίσει, αντικατέστησε ο Μπομπ Μπράντλεϊ.
Ακριβώς το ίδιο συνέβη και στο Μεξικό με τον Ρικάρδο Λα Βόλπε. Ωστόσο, ο αντικαταστάτης του δεν πρόλαβε το Μουντιάλ του 2010 και οι Μεξικανοί προσέλαβαν τον Χαβιέ Αγκίρε. Ο επίσης γνώριμός μας Πολ Λε Γκεν είναι ο τεχνικός ηγέτης του Καμερούν.
Διαφορετικά ήταν τα πράγματα για την παγκόσμια πρωταθλήτρια Ιταλία. Ο Μαρτσέλο Λίπι πήρε το τρόπαιο στη Γερμανία, αλλά είχε αποφασίσει να τερματίσει την καριέρα του στη «Σκουάντρα Ατζούρα». Η επιλογή του Ρομπέρτο Ντοναντόνι αποδείχτηκε λανθασμένη κι έτσι ο... Πολ Νιούμαν του παγκοσμίου ποδοσφαίρου επέστρεψε εκ νέου στον πάγκο της Ιταλίας.
Μέχρι το τέλος του Μουντιάλ 2010, όταν και πάλι θα φύγει. Στην Ισπανία ο Λουία Αραγονιές παρά την κούπα του 2008 στο EURO άφησε τη θέση του στον Βιθέντε Ντε Μπόσκε, ο Μπερτ Φαν Μάρβικ ανέλαβε την Ολλανδία το 2008, όπως και ο Βλάντιμιρ Βάις τη Σλοβακία, ο Κάρλος Κεϊρόζ την Πορτογαλία, Ο Οτμαρ Χίτζεφλντ την Ελβετία, ο Μαρσέλο Μπιέλσα τη Χιλή.
Σταθερή αξία ο Μόρτεν Ολσεν στον πάγκο της Δανίας. Ηθελε να εγκαταλείψει μετά το Μουντιάλ, ύστερα από δέκα συνεχόμενα χρόνια ως ομοσπονδιακός προπονητής, αλλά τελικά πείστηκε και θα συνεχίσει και στην επόμενη διετία.
Μαζί με τον δικό μας Οτο Ρεχάγκελ είναι οι μακροβιότεροι προπονητές σε πάγκους εθνικών ομάδων στο τρέχον παγκόσμιο κύπελλο. Οπου το θέμα Ρεχάγκελ-Εθνικής παραμένοι ανοιχτό....