Με το κεφάλι ψηλά...
Καλό ήταν αλλά, όπως όλα τα καλά, κράτησε λίγο. Η Εθνική ήταν στους «16» του Παγκόσμιου Κυπέλλου... από το 12' ώς το 38'. Ποτέ πριν. Το κυριότερο, ποτέ μετά.
Κάνα τρίωρο μετά, η Αργεντινή κάλπαζε ευφορική προς τα νοκ-άουτ του τουρνουά, μ' ένα 2-0 που της εξασφάλισε το απόλυτο «τρία επί τρία». Η ελληνική ομάδα αποτύγχανε να εκπληρώσει τον στόχο του ταξιδιού, δηλαδή να βγει δεύτερη στο γκρουπ. Από τον Αύγουστο του 2001, εννέα χρόνια και 106 ματς αργότερα (53 νίκες, 53 ισοπαλίες+ήττες), φαίνεται πως αυτό, χθες, ήταν το κύκνειο άσμα του Οτο. Οι Ελληνες είχαν να διαλέξουν αν θα 'ναι πολεμιστές ή αν θα 'ναι θαυμαστές. Η επιλογή τους ήταν να το πολεμήσουν «στα κόκκινα». Δεν ψάρωσαν και ο κάπτεν Καραγκούνης έδωσε τον τόνο όταν μάλωσε τον Μέσι σε μία φάση-λεπτομέρεια (για το φερ-πλέι). Ο Μέσι «είδε» για πρώτη φορά το ελληνικό τέρμα στο 45'. Ηταν αμαρτία να μην τον βάλει, είπε ο Μαραντόνα. Οπότε, εκ μέρους των διεθνών, «σόρι κόσμε» για την αμαρτία των δικών μας να τον μαρκάρουν τόσο στενά!
Για μια φορά, προκειμένου να τσακωνόμαστε αν είναι καλύτερα να παίζουν δύο σέντερ-μπακ ή τρεις, έπαιξαν... τέσσερις. Σε μια ενδεκάδα με εντυπωσιακό μέσον όρο ύψους, πέντε παίκτες 1,90 μ. και άνω. Ενας απ' αυτούς, ο Βαγγέλης Μόρας, εμβαπτιζόμενος στο Παγκόσμιο Κύπελλο διηύθυνε με στιλ και παγερή ψυχραιμία έναν συμπαγή αμυντικό μηχανισμό, αδιαπέραστο σχεδόν, γρανάζι του οποίου ήταν το θαρραλέο και «οικονομικό» μαν-του-μαν του Παπασταθόπουλου στον Μέσι.
Η Αργεντινή πήγαινε σβηστή γενικώς, όσο χρειαζόταν για να προκριθεί. Με εκρήξεις σε στιγμές, στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου. Αλλά ο Τζόρβας είναι καλός με τα χέρια στα κάθετα, καταπάνω του. Τα 'πιασε όλα (18' Αγκουέρο, 19' Βερόν, 44' Μάξι, 45' Μέσι), άφησε κι ένα στον Βύντρα (32' μπλοκ στον Αγκουέρο). Το «θέμα» του γκολκίπερ είναι τα ψηλά που περνούν παράλληλα με την εστία. Και τα πόδια.
Η Εθνική έχασε το αίμα της, και αδυνάτισε δραματικά σε προσωπικότητα αλλά και σε ουσιαστικές δυνατότητες, όταν στο 55' είχαν κιόλας, ο ένας μετά τον άλλον, αποσυρθεί στον πάγκο ο Καραγκούνης, ο Κατσουράνης, ο Τοροσίδης. Ο,τι ήλθε για να τους αναπληρώσει ήταν λάιτ για το βάρος της περίστασης. Ο Νίνης, ο Πατσατζόγλου, ο Σπυρόπουλος. Και ο μοναχικός στην επίθεση Σαμαράς, τη μία φορά που αντίκρισε στα ίσα τον Ρομέρο, σούταρε διαγώνια άουτ (48'). Ηταν η ευκαιρία μας. Δεν επρόκειτο να έχουμε πολλές. Στην πραγματικότητα, δεν είχαμε καμία άλλη.
Κατά τα λοιπά, δεν άλλαξε κάτι. Η Αργεντινή τα είχε όλα υπό έλεγχο, έψαχνε χαλαρή τη φάση-γκολ, ο Τζόρβας έκανε άλλο ένα σετ διαδοχικών αποκρούσεων στο 69' (φάουλ Μέσι και σουτ Μπολάτι), η κερκίδα απολάμβανε ανέμελη την αλεγρία της, vamos Argentina, όπως το τραγουδούσε κάποτε ο Ντιέγκο χοροπηδώντας μες στ' αποδυτήρια του Αζτέκα, εκστασιασμένος με τον θρίαμβο, το '86 στο Μέξικο Σίτι. Ούτε που νοιάζονταν, οι φαν της Αλμπισελέστε, ότι δεν έβλεπαν γκολ.
Κάποτε, ήλθαν κι αυτά. Από κόρνερ το 1-0, με σκόρερ «σε δύο χρόνους» τον προωθημένο στόπερ Ντε Μικέλις (77'). Το τέλος των ελληνικών αντοχών και αντιστάσεων. Η αρχή, άνευ αντιπάλου πλέον, του σόου-Μέσι. Δοκάρι στο 86'. Κι ένα «μετωπικό» σουτ που αποσόβησε ο Τζόρβας πριν μας αποτελειώσει, με σίγουρο πλασέ, ο άρτι αφιχθείς στο ματς γερο-Παλέρμο (89'), ο φορ της Μπόκα, αισίως 37 ετών.
Ο Ουζμπέκος ρέφερι Ιρμάτοφ έδειξε κίτρινη κάρτα στους Κατσουράνη, Μπολάτι.
ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ: Ρομέρο - Οταμέντι, Ντε Μικέλις, Μπουρδίσο, Κ. Ροντρίγκες - Βερόν, Μπολάτι, Μ. Ροντρίγκες (63' Ντι Μαρία) - Μέσι - Αγκουέρο (76' Παστόρε), Μιλίτο (80' Παλέρμο).
ΕΛΛΑΔΑ: Τζόρβας - Μόρας, Παπαδόπουλος, Κυργιάκος - Βύντρα, Παπασταθόπουλος, Τοροσίδης (54' Πατσατζόγλου) - Τζιόλης, Κατσουράνης (54' Νίνης), Καραγκούνης (46' Σπυρόπουλος) - Σαμαράς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου